Off…

… en we vertrekken naar Rome op melancholische deuntjes. Speciaal voor de thuisblijvers Pony Up! met The Best Offence (luister/lyrics).

Bye.

Wednesday

Die woensdag onderging ik een persoonlijkheidstest in Politieke Psychologie. Je weet wel, zo eentje dat verdomd veel gelijkenissen heeft met een test die je moet afleggen als je ergens een job in een of ander bedrijf ambieert. Misschien kan Onnozelheid Mag! even mijn stanines verder uitdokteren. Het verhaal zet zich in ieder geval als volgt voort:

• Consciëntieusheid: 4
• Altruïsme: 4
• Neuroticisme: 8 (!)
• Extraversie: 3
• Openheid: 7 (!)

Wat ik me ervan herinner is dat mijn prestatie  op stanine C best wel oké is. Het impliceert ambitie (wil om te presteren), en dat is voorwaar ik het zelf zeg een goede eigenschap. De score op stanine A zou inschikkelijkheid betekenen, ofte kunnen omgaan met voorziene en optredende interpersoonlijke conflicten. Uit mijn E-stanine blijkt dat ik ook wel dominant ben (what’s in a name?). Wat misschien het meest choquerend is, is mijn hoog neurotisch gehalte. Blijkbaar ben ik meer vatbaarder voor psychopathologieën. Schizo -”I used to be schizofrenic, but now we’re ok”- frenie, anyone? Tenslotte blijkt uit mijn hoge score op de O-stanine dat ik wel effectief redelijk links ben. Misschien ben ik toch die dogmatische sos die ik liever niet wil zijn. Nuja.

Diezelfde avond in het zwembad bleek overigens dat Fre wel een stuk sneller zwemt dan ondergetekende. Mijn massa mag dan wel twee keer in zijn armen (!) kunnen en hij mag dan wel weer twee keer minder gewicht dan mijn ‘extra baggage’ moeten dragen (ja.. God bestaat), het is uiterst ongewoon dat iemand sneller zwemt dan mij. Of misschien had dat toch met mijn kletsgehalte te maken. Moet dringend wat meer buitenkomen, zodat die sociale contacten niet in sportruimtes onderhouden moeten worden.

Mijn gedacht.

Hints

Een veel te lange nacht met veel te weinig slaap. Maar het gezelschap was aangenaam en de episodes van de Simpsons, voor een keer geen VT4-herhaling, redelijk leuk. Hoewel ik schijnbaar zorgenloos in slaap was gevallen, stond ik vol vragen op.

Behoeftevol was ik die morgen op zoek naar een goed of lief woord. Een schouderklopje. Of gewoon een teken. Zo eentje dat aangeeft dat ik goed bezig ben.

Maar die ochtend kwam er werkelijk niets. Ik stond op en liep naar mijn wasbak. In de spiegel zag ik een ongeschoren twintiger. Moe en zijn -ondertussen veel te lange- haren in de war. Zoekend naar een antwoord op een vraag die hij zich niet eens meer scheen te herinneren, maar geduldig wachtend op wat komen zou. Geduldig wachtend. Tegelijk op het alles. Tegelijk op het niets.

~~~

“While the crowd is waiting for the final kiss
The one which allows them to sleep well
We’ll walk along our own path
The one which will lead us to our own bliss
But we need hints before we get tired
We need speed before we lose pace
We need a hint to know we’re on the right track”

Sickness

Het is lang geleden dat ik nog zó mottig geweest ben van een verkoudheid. Wat meteen ook de reden is waarom het hier erg stil is. De laatste drie dagen mijn tijd gespendeerd in bed. Grootste wapenfeiten waren opstaan om a) naar de wc te gaan, b) te douchen, c) terug in bed kruipen en hevig te zweten, d) nogmaals te douchen. Ik krijg zelfs geen (deftige) hap door mijn keel.

Boe-hoe.

En dan te zeggen dat George Clooney een schone vierentwintigjarige wil ‘adopteren’. Hij zou beter deze miserabele 21-jarige adopteren en verzorgen. Zware investeringen zou hij meubelgewijs in ieder geval niet moeten doen, want ‘k zou ik wel naast hem in zijn bedde kruipen. En medicamentjes kunnen er in vergelijking met Bottox wel af waarschijnlijk. So hit me up, George!

Stok

Ik heb weer een stok vast. Dankzij Frederick dit keer. Eerlijkheidshalve ging ik het ditmaal skippen wegens een tijdje geleden getikt te zijn door Kim, op een gelijkaardig onderwerp. Anderzijds zijn jullie waarschijnlijk allemaal wel geïnteresseerd in nog een paar ‘geheimpjes’. Kwestie van het blackmail potential nóg wat te verhogen.

1. Ik ben een kwajongen, althans de laatste jaren. Ter illustratie: onlangs zette ik de fietsbanden van een onbekende plat omdat de eigenaar van de fiets mijn fiets had klemgezet. Nobody touches the bicycle, yo! Een paar jaar terug heb ik op (een warme) Werchterdag ook eens iemands tent met fruitsap gezegend. Die gasten waren niet toevallig van Antwerpen en -naar mijn eigen mening- ‘neig’ ambetant. Overigens heb ik het ook altijd leuk gevonden om te taggen op stadseigendom. Alhoewel het ondertussen toch al een tijdje geleden is dat ik dat nog gedaan heb.

2. Ik heb een basgitaar, maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik dringend eens een paar lessen zou moeten volgen. Hoewel het lijkt alsof ik goed kan spelen (je moet je covers weten uit te pikken natuurlijk), is dat eigenlijk niet het geval dus.

3. Ooit heb ik tijdens mijn eerste jaar aan de UGent een lekkere prof een ‘charmante’ mail gestuurd. Het was eigenlijk eerder een intentieverklaring tot meer. Helaas heeft de desbetreffende prof mij nooit iets teruggestuurd. Wat evenwel niet wegneemt dat hij, moest hij dit lezen, mij altijd mag replyen. Het is nog niet te laat. .

4. Ik ben ooit naar Lourdes geweest. Ik kan jullie wel allemaal verzekeren dat ik sindsdien de heilige maagd niet meer heb gezien. Grotten daarentegen…

5. Mijn gezondheid heeft altijd wel een beetje te wensen overgelaten. Van een paar slechte ogen, naar twee slechte knieën. Dat alle goede dingen in duo komen kan ik dus formeel ontkrachten.

Getikt!

Ik ben getikt door tuesadorable om vijf dingen over mezelf te schrijven. Geheel vrijblijvend. En het zouden bovendien nog eens vijf dingen moeten zijn waarvan nagenoeg niemand op de hoogte is. Bij deze…

1. ° Ik heb in mijn jeugd zo goed als alle sporten die je maar kunt beoefenen beoefend, zo heb ik ook enkele jaren gezwommen. Meer bepaald: competitie gezwommen, specialisatie in (100m) schoolslag. Deburgraeve-style. Nu ben ik niet bepaald een stoefer, maar eigenlijk was ik er best wel goed in. Verschillende criteriums gewonnen, en ook wel een aantal medailles bij elkaar gezwommen. Op vlak van bevestiging kan dat wel tellen denk ik?

2. ° Ook in mijn jeugd heb ik mij eens zwaar toegwijd op het straight edge-zijn. Wat eigenlijk zoveel betekent als onthouding. Op álle vlakken (alcohol/drugs/vlees). Officieel ben ik nu dus eigenlijk een serieuze drop-out. Zo skipte ik mijn onthoudingsbelofte op gebied van alcohol toen ik mijn eerste jaar in Gent zat. Mijn (militant) vegetarisme verloor ik ergens in mijn anderhalf jaar samen zijn met -ondertussen- mijn ex. Ik heb geen spijt dat ik mijn ‘idealen’ verloren heb, want uiteindelijk draait het om keuzes maken. En als je je ergens niet meer goed voelt bij een bepaalde keuze heeft het geen zin om ermee door te gaan.

3. ° Ik heb ooit een relatie gehad met een meisje, maar ik heb er eigenlijk nooit iets concreets ‘mee gedaan’. Op handjes vasthouden na, uiteraard. Ik loog haar voor ‘het goeie moment aan het afwachten te zijn’. We waren beide 16 en we wisten niet beter. Totdat ze mij ‘bedroog’ op een fuif. Dat was dan meteen ook de reden waarom het gedaan raakte tussen ons. Achteraf gezien was ik misschien niet degene die met een beschuldigende vinger in haar richting mocht wijzen. (Daarna zijn we wel goede vrienden gebleven)

4. ° Mijn eerste keer gefoefel met een jongen vond plaats op de dag na mijn zeventiende verjaardag. Het was een woensdagnamiddag en met iemand die eigenlijk een (educationele) voorbeeldfunctie moest vervullen, als je begrijpt wat ik bedoel. Op dat moment was ik er trouwens van overtuigd dat sinussen, cosinussen, afgeleiden, en normaalverdelingen niet langer tot mijn probleemgebied zouden behoren, but boy what was i wrong.

5. ° Eigenlijk ben ik een boerenzoon. Toen ik geboren werd woonden zowel mijn vader, moeder als grote zus (van de andere broer en zus was er toen nog geen sprake) op een boerderij. Met mijn komst hing mijn vader echter de riek aan de haak en verhuisden we.

Bij deze hebben jullie allemaal chantagepotentieel om tegen mij te gebruiken. Verder tik ik iedereen die deze post leest. Link me up.

Now the robot starts to think (I wonder what it dreams)

Het ding is… als je met tweeën slaapt, dan heb je precies altijd een arm teveel. Je weet wel, je hebt er eentje dat boven, naast, op, of onder je ligt; of rond de andere. Maar daarnaast heb je er nog een. Serieus. Misschien moet de mensheid eindelijk maar eens evolueren naar een soort puzzelstuk met één arm, waarbij -letterlijk- een klik noodzakelijk is vooraleer alles begint (te werken). Geen slecht idee, al zeg ik het zelf. Puzzelstukken mogen zich bij deze altijd aanmelden voor allerhande puzzelvorming.

You only see the things you’ve convinced yourself you saw

Ik hou van je. Ik hou van je warmte. En jij houdt van mij. Jij houdt mij warm. Onvoorwaardelijk, zelfs al heb je geen zin. Je staat altijd klaar, nooit zeg je af. Keer op keer breng je me naar andere plaatsen, hier ver vandaan. Niemand, neen niemand, zou ooit je plaats kunnen innemen. Ook al ben je soms een beetje promiscue, als ik je met anderen deel. Je blijft altijd consequent en nooit ben je jaloers. Zelfs niet als ik enkele nachten wegblijf.

Ik hou van je. Misschien omdat jij het enige bent dat volledig van mij is. Van mij alleen. Ook al doe je mij elke morgen pijn, net zoals ik jou elke morgen met pijn in het hart gedag zeg. Weet dat ik je graag zie. Zonder jou kan ik niet functioneren. Dat staat zelfs in de boeken geschreven. Blijf bij me. Verlaat me niet.

Ik hou van je,
Mijn bed.

Barriers

Gisterenavond laat in een impulsieve bui de auto genomen en op fijne liedjes naar zee gereden. Alwaar ik een leuke wandeling heb gemaakt. Het was koud en er stond een harde wind. Eerlijk toegegeven, ik vind het best wel eens plezant om (letterlijk en figuurlijk) uit te waaien. Maar goed.

Deze post is overigens een nieuwjaarsbrief. Op de een of andere manier is het de bedoeling dat een nieuwjaarsbrief beloftes bevat. Dus: ik wil meer mijn best gaan doen en minder ambetant lopen, ik wil verdraagzamer zijn en minder op revanche azen. Ik wil gezonder eten en minder cafeïne slurpen. Ik wil leren koken. Ik wil …

Máár ik ken mezelf. Ik zal in mijn slechte gewoontes blijven vervallen. Daarom beloof ik niets. Alhoewel… ik heb mezelf drie ”P’s” voorgenomen: more partying, more posiness and more peni…-euh. Ik zal in 2007 gewoon zijn wie ik was in 2006. Laat ons het daar bij houden.

Triggering Back

Moments, memories and me.
Een engeltje. .