SPQR

Senatus populusque Romanus – de Senaat en het Volk van Rome. De schriftelijke neerslag van een vijfdaagse tocht naar de toenmalige Romeinse Republiek. Een verhaal over openbare gebouwen, triomfbogen, legioenstandaarden, dikke konten en hete priesters.

Wie Rome zegt, zegt onvermijdelijk Vaticaanstad. Maar eigenlijk is het Vaticaan een onafhankelijke staat (de kleinste ter wereld, for the record) waar de grootste religie van de wereld gehuisvest is. Het staatshoofd, en tevens de religieuze leider, is de Paus. Wie aan Vaticaanstad denkt, denkt onvermijdelijk aan het Sint-Pietersplein en de Sint-Pietersbasiliek. En wie mij een beetje kent voegt aan dat rijtje ook nog eens godslastering aan toe. Je zou voor minder. Het Sint-Pietersplein bijvoorbeeld, in het dagelijks leven een stuk minder imposant dan op televisie, loopt vol hete priesters. Hete priesters die commercieel uitgebuit worden. De een in een reclamespotje, de andere op een kalender. “Touched by The Hand of God” (cf. New Order). Het zal een redelijk vieze hand geweest zijn, want – eerlijk waar – die gigantische basiliek smeekt om allerhande onkuise activiteiten. Fellatio! Op uw knietjes dan nog wel.

Gelukkig zijn er ook nog andere monumentale bezienswaardigheden; voor als de knieën het laten afweten, weet je wel. Een van die hotspots is het Colosseum (Amphitheatrum Flavium, voor de die-hards onder ons). Destijds werd het amfitheater vooral gebruikt om spelen in te houden. De ene keer werd er met (wilde) dieren gespeeld; de andere keer met vrouwen (in het gedaante van wilde dierenvechters, what’s in a name?). Daarnaast werden er ook zeeslagen, de zgn. ‘naumachiae’, georganiseerd. Al bestaan er daaromtrent nog grote onduidelijkheden. Vlak naast het Colosseum ligt het Forum Romanum, het oude centrum van Rome. Tijdens de gloriedagen van het Romeinse Rijk fungeerde dit forum, gelegen tussen het Capitool, de Palatijn en de Esquilijn, als religieus en commercieel centrum van de stad. Tegenwoordig vinden we er vooral toeristen.

Het schijnt ook wijs te zijn om ’s nachts in het oude centrum van Rome rond te slenteren. Wij opteerden er echter voor om die dag het Italiaanse nachtleven in te duiken. Immers: onze maître d’hôtel wist ons te vertellen bij aankomst dat alle clubs in en rond Testaccio gecentreerd liggen. Bij aankomst bleek dat ‘alle clubs’ een serieuze overdrijving was, maar goed. Die avond speelde het Franse duo Justice er. Toch bleek de rechtvaardigheid maar van een kant te komen. Uitgaan in Rome is blijkbaar duur. Voor een stuk valt dat nog goed te praten als je in een club vol heet volk zou terechtkomen. Maar zelfs dat is geen evidentie. Dikke konten en drugged-out mensen. Gelukkig plantte Justice er een dijk van een set neer. “Because we… are… your friends.”

Ondertussen bleek dat niet alleen ons geld was gaan vliegen, maar ook onze reis. Tijd voor nog wat hotspots in het noord-westen dus. Te beginnen met Piazza del Popolo, letterlijk het plein van het volk. We vinden er een Egyptische obelisk, oorspronkelijk op de spina in het Circus Maximus, en de tweelingskerkjes Santa Maria in Montesanto en Santa Maria dei Miracoli. Onze tocht zette zich via de Spaanse Trappen (~ Piazza di Spagna) met de Fontana della Barcaccia (de fontein van de lelijke boot) verder naar de Piazza Navona. Dit plein ligt in een van de oudste buurten van Rome en het Pantheon (° 1e eeuw BC) staat vlakbij. Een van de fonteinen op dit plein is trouwens in ‘Het Bernini Mysterie’ van Dan Brown een heidens symbool dat uitmaakt van het geheime ‘pad der verlichting’ van de Illuminati. De dag zou worden afgesloten met de Trevifontein, bekend omwille van de gigantische afmetingen en de vele bijgelovigen die er met gesloten ogen “Arrivederci Roma” uitroepen en terwijl twee muntjes over de linkerschouder in de fontein gooien. Kortom: de place to be na een geldverslindende nacht, terwijl het besef daagt dat aan alle goeie dingen een einde komt.

Foto’s via Flickr.

I heart Ghent: sunday hikes

“Ik ben al op veel plaatsen in de wereld geweest, maar dingen gelijkaardig aan Gent heb ik nog nooit gezien”, zei je lichtjes aangeschoten. En hoewel ik er niet veel (meer) bij stilsta, werd ik er dit weekend nog maar eens op gewezen: i <3 ghent.

Beide foto’s zijn genomen met mijn GSM (lang leve de technologie). De linkse foto is op de Blaarmeersen genomen, de rechtse op/in de Zuivelbrug(straat). Hmm.. en nu terug met mijn neus in de boeken.

Svenska är trevlig!

Växjö, onmogelijk uit te spreken voor niet-Zweden, was een katholiek centrum tijdens de Middeleeuwen. In 1612 werd de stad volledig verwoest door de Denen. Ook in 1838 en 1843 werd de stad (per ongeluk) volledig in as gelegd. Tegenwoordig speelt de stad een belangrijke rol in de kristal- en meubelindustrie en is het een geliefkoosde bestemming onder Erasmusstudenten.

Niet zo heel gek trouwens, want bij het zien van de natuur ben je meteen verknocht aan het stadje. Iets wat ik met Stockholm minder had. Ik blijf erbij dat je Zweden moet ontdekken. Stockholm mag dan wel de ‘diamant van Scandinavië’ genoemd worden, het is en blijft een toeristische trekpleister. Een gevoel dat ik in het ‘hinterland’ minder had. Maar goed.

De eerste vijf dagen van mijn verblijf bracht ik dus door in het zuiden tussen een allegaartje van internationale identiteiten. Onnodig te zeggen welke fijne tijd ik daar beleefd heb. Hoogtepunten waren toch wel het bijwonen van een optreden van Ramones coverband Dampungarna in een club genaamd Jailhouse, de wandel- en fietstochtjes in de natuur, het bewonderen van de sterrenhemel op het dak van de studentenpeda, etc. Na die vijf dagen trok ik terug naar Stockholm alwaar ik nog wat kon islandhopping gedurende een anderhalve dag.

Ik moet eerlijk toegeven dat het me moeilijk valt om de gehele reis uit te drukken, laat staan een reisverslag te schrijven. Overigens denk ik dat de beelden waarschijnlijk voor zichzelf spreken. Ze zeggen in ieder geval meer over de trip dan ik hier in woorden kan vatten.

Zweden: de kanttekeningen

Chaos, wanneer ik mijn doorreis naar Växjö wou aanvatten. Ik werd van hot naar her gestuurd en veelal met incorrecte informatie. Uiteindelijk kwam ik bij Svenska Buss terecht die me naar Växjö konden brengen. Een zes (!) uur durende trip. Aangezien er niet veel tijd was om te aarzelen, stemde ik maar in en kwam net op tijd bij mijn bus aan.

Zweden is niet te vergelijken met België. En dat geldt op vele vlakken. Om te beginnen is alles hier érg duur. Vooral voor diegenen die graag eens een glaasje alcohol achterover slaan. Al snel betaal je €30 voor een fles Bacardi. Toch zijn er wel degelijk alternatieven om goedkoop aan alcohol te raken: ofwel reis je naar Göteborg (wat op zich eigenlijk toch niet zo goedkoop is), ofwel verzamel je 300 lege bierblikjes waarvoor je dan 300 SEK in de plaats krijgt.

Alcohol en drugs vormen hier trouwens een stevige pijler van le code moral. Jongeren onder de twintig mogen hier bijvoorbeeld geen alcohol drinken op café. Ook bij de aankoop van ‘geestesverruimende middelen’ in de supermarkt wordt er naar de identiteitskaart gevraagd. Een staaltje van een preventief en repressief beleid.

Grosso modo kloppen de meeste cliché’s over Zweden wel. Ook al had ik me voorgenomen om het stereotiep denken thuis te laten, werd het eerste cliché reeds in de luchthaven bevestigd wanneer ik mijn ticketje voor de Flygbussarna kocht: ik werd bediend door een rondborstige, Zweedse blonde. Maar goed, tot zover de kanttekeningen.

De ruil: Zweden vs België

Ik ben het type dat graag op reis gaat, maar altijd een hekel heeft aan die ‘administratieve’ rompslomp. Wat dan ook vaak resulteert in thuis blijven. Deze post schrijf ik echter, jawel, vanuit (het overigens heel erg mooie) Stockholm.

Een week geleden besloot ik een vriendin die hier op Erasmus zit achterna te vliegen. Et voilà … na een fijne rit richting Charleroi (dank aan G.), een bijna vlekkeloze vlucht en busrit van anderhalf uur zit ik, na wat tsjolen in Stockholm by night in de jeugdherberg City Backpackers. Ik heb me hier alvast een tas koffie ingeschonken om zodadelijk mijn (4 uur durende) doorreis naar Växjö verder te zetten. 

Zo zie je maar: altijd op de hoogte van de laatste nieuwtjes hier.
Puss och kram!