Start to run
december 27, 2006
Net terug van een heerlijke loopbeurt in de fitness. Iets wat toch wel erg mentaal bevrijdend kan zijn, me dunkt. Al was het maar omdat ik nergens anders mijn ‘woede’ en ‘frustraties’ beter kwijt kan dan op een loopband (- of op een fiets, maar gezien de plannen is dat niet aan de orde).
Inderdaad. Jullie lezen het goed. Ik ben me momenteel aan het voorbereiden voor de stadsloop ‘Dwars door Brugge’ (06/05/2007). 15km zou dat moeten zijn, als alles goed gaat natuurlijk. Nu, ik ga eerlijk toegeven dat het kan zijn dat ik Brugge skip en mij met ‘minder’ (10km, ING stadsrun Gent nvdr.) tevreden stel.
Ik weet wel dat Kerstmis al achter ons ligt, maar (mental) support, trainingsschema’s, vitamientjes, een kookboek met gezonde gerechten, eetschema’s, etc. het is allemaal welkom.
Ohja, for the record: ik loop momenteel 20 minuten aan 10km/h, waarbij ik de laatste vijf minuten mijn snelheid wat opdrijf tot 11km/h. In kilometers gerekend is dat iets van 3,5 ofzo. Erg snel/ver is’t (nog?) niet, maar wie weet komt dat wel. Als de knieën wat meewillen tenminste.
Perseverance
augustus 20, 2006
Het chocomousse-gevoel is verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor het onverbiddelijk aftroeven van mijn eigen lijf en ledematen. Kwestie van de alle negatieve energie in positieve energie om te zetten, zeg ik dan. Maar goed, ik spreek tot u. 38 kilometers in de benen, en -650 cal. later. Pfiew.
De uitputtingsslag werd voornamelijk aangevuurd door de soundtrack waarop ik fietste: Perseverance van Hatebreed. Nu moet je je daar allemaal niet teveel bij voorstellen. Rechttoe rechtaan beatdown/metalcore zonder al te veel technische/lyrische hoogstandjes. Kortom: verstand op nul en alles geven. En ja hoor … al snel neemt het automatisme over bij het horen van lyrics als:”You want to see me fail, you won’t get your chance. You want to see me fail, you won’t get your chance. You’ll never get your chance” of zelfs “It’s our struggles that define us and the hardships we endure. Your spirit can’t be broken now, you’ve come too far”.
Om maar te zeggen: ik ga vanaf nu het uiterste uit mijn fitnessabonnement halen. Toch zeker nu beide knieën eens meewillen. Mijn endorfines groeten u.

