Swept back
januari 5, 2007
Tien minuten had het sprookje nodig om bittere realiteit te worden. De prins was niet langer prins. Zijn paard was duidelijk op hol geslagen of stond op stal. De plotse wending van het verhaal deed me zonder aarzelen vertrekken. En hoewel ik je wel vaker gedag zeg, voelde het deze keer anders aan. “Oh i left you, but you never really felt that far away. Oh i left you because it seemed to hurt us less than if i stayed”.
Het spijt me, maar ’sorry’ is een te simpele verontschuldiging momenteel.
