Het is herfst. En dat is niet alleen te merken aan het vallen van de bladeren, maar ook aan het vallen van mijn gemoedstoestand. Het lijkt weer dwijlen met de kraan open. Melancholie naar situaties die ik enkel beleefd heb in dromen. Elke wandeling, elk park, elk gebouw, ieder koppeltje, … wijst me er opnieuw op dat alles wel beter kan. Of op z’n minst beter zou moeten gaan.

Of all i knew
I held too few
And would you stop me?
If i tried to stop you?

Old songs, stay to the end
Sad songs, remind me of friends
And the way it is, i could leave it all
And i ask myself, would you care at all

When i drive alone at night
I see the streetlights as fairgrounds
And i tried a hundred times
To see the road signs as day-glow

(mogwai – cody)

2 Reacties naar “The stage is set to rip the wings from a butterfly”

  1. patrick zei

    als de winter begint sterven de vlinders…
    maar de lieveheersbeestjes wringen zich door kieren en spleten in onze huizen binnen en kruipen dicht bij elkaar, want zo is het lekker warm… vooral die rare aziatische!

    tot zover deze onnavolgbare raad van de bond zonder naam!

  2. Kim zei

    minder emo and more posi nights!
    goesting om vrijdag samen met mij in een kelder in a’pen een showtje te doen?

Reageer