Gekrabbel

Of net weer niet. Blijkbaar ben ik in vergelijking met Fre toch wel een nette jongen. Toch wat betreft het onderhouden van notieboekjes.

Oh ja, mijn stage zit er trouwens bijna op (nog twee weken om exact te zijn). Wat gaan die dingen snel zeg. Overigens had ik in de krant van dinsdag een primeurtje. Al is het mijn naaste omgeving/”vrienden”kring duidelijk ontgaan. Waarvoor dank.

Echo of a dead end

Genadeloos gaf ze me de prik die ik verdiende. Al dagen. Al maanden. Die vrijdag in november vertelde ze me de muur rondom mezelf te slopen. Ze speelde me door, zonder aarzelen. Linke boel. Gedaan met die nietszeggende stiltes. De vicieuze cirkel doorbroken. Hij zal je helpen, want Hij is goed.

It’s time to trade those tears for scars

Tussen eb en vloed. Het opgaan en het onverbiddelijk neergehaald worden. Verder dobberen op het ritme van de zee. “dialoog neemt risico’s weg, maar creëert er andere”, aldus Peter Adriaenssens (DM 12/08). Over het (over-)leven met de bom.

My dearest scatter(ed) heart, if I only could shelter you from that pain. Just to make it easier on you. Or me? Can you see my pain? Could you bear this pain? Would you bear this pain? (Amen Ra – Silent Pause)

Manisch-depressieve buien. Het besef niet langer te willen leven met deze last. Het besef niet langer gebukt te willen gaan onder deze pijn. De onmacht om het allemaal naar buiten te brengen. Ik zou willen schreeuwen als mijn stem het toeliet. Weg schreeuw, weg stem. Ik sluit alles op, diep van binnen. Ik sluit mezelf op. Tijd om na te denken. Ik wil niet langer afhankelijk zijn van de hamer die me boven het hoofd hangt. Knock me down. Knock me out.

My body still bleeds invisible. Chains encircle my broken wrists. But we can we get out of them? (Amen Ra – Ritual)

Because … soulmates never die

[...] Op deze plaats deden we allebei, als ware het een stilzwijgende overeenkomst, onze armen over elkaar, en deze combinatie stelde mij in staat om mijn hand in zijn manchet te smokkelen en zijn handpalm te aaien, en zijn pols, en zelfs zijn onderarm. Soms aaide hij me terug, maar ondanks het duister was het nooit met hetzelfde gemak als in zijn kamer, waarop een borde ‘Privé’ prijkte. Zonder dat het op dat moment ooit nodig was om deze gang van zaken onder woorden te brengen, denk ik dat we beiden begrepen dat, hoe buitengewoon, bijna mooi wat we deden ook was, dit eveneens buiten de perken ging [...]

Dit fragment uit het boek ‘Een Afgrijnselijke Daad’ van Paul Golding deed me toch eventjes glimlachen toen ik het las. Niet omdat het boek een ‘luchtig’ thema behandelt, maar wel omdat het me even deed terugdenken aan een bepaald moment, nu bijna iets meer dan anderhalf jaar geleden. Het tijdstip waarop mijn koosnaampje niet langer Gilles de la Tourette was, maar plaats maakte voor Aaien Curtis. Het startschot van heel wat mooie (en minder mooie) momenten. Een woordje van dank is hier wel op zijn plaats. Bij deze…

The stage is set to rip the wings from a butterfly

Het is herfst. En dat is niet alleen te merken aan het vallen van de bladeren, maar ook aan het vallen van mijn gemoedstoestand. Het lijkt weer dwijlen met de kraan open. Melancholie naar situaties die ik enkel beleefd heb in dromen. Elke wandeling, elk park, elk gebouw, ieder koppeltje, … wijst me er opnieuw op dat alles wel beter kan. Of op z’n minst beter zou moeten gaan.

Of all i knew
I held too few
And would you stop me?
If i tried to stop you?

Old songs, stay to the end
Sad songs, remind me of friends
And the way it is, i could leave it all
And i ask myself, would you care at all

When i drive alone at night
I see the streetlights as fairgrounds
And i tried a hundred times
To see the road signs as day-glow

(mogwai – cody)

Life is music

Lucky and Unhappy (november ‘o6)

1. Damien Rice – 9 Crimes (9)
2. Sparklehorse – Morning Hollow (Dreamt for Light Years in the Belly of a Mountain)
3. Iron & Wine – Cinder and Smoke (Our Endless Numbered Days)
4. Trespassers William – I Don’t Mind (Having)
5. Sunn0))) & Boris – The Sinking Belle (Blue Sheep) (Altar)
6. Devics – Moments (Push The Heart)
7. Four Tet – Unspoken (Rounds)
8. Styrofoam – Couches in Alleys (ft. Ben Gibbard) (Nothing’s Lost)
9. Badly Drawn Boy – Nothing’s Gonna Change Your Mind (Hot Chip Mix) (Nothing’s Gonna Change Your Mind maxi)
10. Jens Lekman – Pocketful of Money (Oh You’re So Silent Jens)
11. My Morning Jacket – I Will Sing You Songs (It Still Moves)
12. Yo La Tengo – Black Flowers (I’m Not Afraid of You And I Will Beat Your Ass)
13. Hitch – Unlearn What I’ve Become (Monolith)

Stage

Een drietal weken loop ik nu reeds stage. Het opent evenveel deuren als perspectieven én is niet alleen bijzonder leerzaam, maar ook nog eens bijzonder amusant. Nu het projectvoorstel is ingediend, kan ik toch voor even weer opgelucht ademhalen (en dit ding meer up-to-date houden).

Voor de geïnteresseerden (of diegenen die geen kranten lezen), heb ik trouwens de twee stukjes waar ik het meest trots op ben, online gezet. Klik hier, en ook wel hier.